Korona Virüs Hastasından Karantina Günleri (Covid 19)

Okuyacağınız Bu Yazı , Bir Korona Virüse Yakalanmış Hastanın Kaleminden Alınmıştır. Covid 19 Korona Günleri

Korona Virüs Hastasından Karantina Günleri (Covid 19)

Korona Virüs Hastasından Karantina Günleri (Covid 19)

 


Aşağıdaki yazı, korona hastalığını geçirmiş ve atlatmış biri tarafından kaleme alınmıştır.


Sizlerle bu yazımızda, günümüz maalesef ki acı gerçeği olan koronavirüs ile baş başa kalmanın hissettirdiklerini anlatacağım. Bu yazının amacı, ölümü hemen baş ucunuzda hissetmenin ve sevdiklerinizi belki de son görüşünüz olduğunu bile bilmeden görmenizin ardından yaşanılan hislerin sizler tarafından da hissedilmesini sağlamaktır. Ölüm, acı, hüzün, göz yaşları her duygu karma bir şekilde vücudunuzda vuku bulmuşken, bir de virüs ile mücadele etmek inanın sizi olduğunuzdan çok daha yaşlı hissettiriyor. O an düşünüyorsunuz ki, dışarı çıkanlar yapmasın, çıkmasın, ne olur durun ve virüs artık gitsin. Peki, sana bu virüs nasıl bulaştı, hiç dışarı çıkmadın mı? diye düşünceleriniz vardır elbet. Fakat hayır, hiç dışarı çıkmadım. Virüs kapımdan içeri, elini kolunu sallayarak girdi ve beni, ailemi, daha da kötüsü küçücük kardeşimi ve yaşlı babaannemi de etkisi altına almıştı. O an düşündüğünüz tek şey, aileniz oluyor ve düşünmediğiniz tek şey ise kendiniz, kendi canınız, kendi ağrılarınız veya acılarınız. Herkes farklı bir odaya çekilmiş, öksürükler ağlamalar birbirine karışıyor. Virüs bana nereden bulaştı diyordum, değil mi? Kuzenimin iş yeri bizim evimize yakın olduğu için ve ertesi gün erken saatte işe gitmesi gerektiği için bize gelmişti ve bir geceyi beraber, sohbet ederek geçirmiştik. Ertesi sabah, kendisini kötü hissettiğini ve yavaş yavaş ateşinin çıktığını söyledi, direkt kendini bir hastanede buldu ve test sonucu çıktı: pozitif. Hepimiz telaşlı gözlerle birbirimize bakıyoruz, ne yapacağız ne olacak şimdi diye. Öncelikle hemen karantinaya aldık kendimizi, yemek yemeye iştah da kalmadı zaten, hepimiz ayrı odalarda kendi köşesine çekilmiş sırasını bekliyor aslında. Hepimiz yok yok testi negatif çıkacak ya, diye kendimizi kandırıyorduk, kendimizi avutuyorduk. Peki şimdi ne yapacaktık?

Test pozitif çıkmış ve hepimizle aynı ortamda bulunmuştu. Neyin avuntusu içine girecektik ölümü bu kadar dibimizde hissederken? Ve tabii, testlerimiz pozitif. Hepimizin gözler dolu, kardeşimin aba sesleriyle hüngür hüngür ağlama sesleri yükseliyor her odadan. Bu acıyı kimse yaşamasın istedim, kimse. Sekiz ilacı aynı anda içmek vücuduma ağır geliyor belki ama psikolojik olarak yaşadığınız bu çöküş her şeyden çok daha ağır.
Artık lütfen maskelerinizi burnunuzu da kapatacak şekilde takın demek istemezdim, bu cümleyi kurmama keşke gerek dahi olmasaydı. Ama bu cümleyi kurduğum için, bir insan bile keşke maskesini düzeltse.

 

Kendi durumumun son halini de ifade edecek olursam, atlattık. Ama herkes ne yazık ki bu kadar şanslı olamıyor. Bu acıyı yaşadım en derinlerimde ve kimsenin bu duyguları yaşamasını istemiyorum. En azından, birkaç kişiyi bu duygulardan, acılardan mahrum bırakabileyim.
Bu durumda sizler neler yapabilirsiniz? Aslında yapmamız gereken şey çok basit biliyor musunuz? Rehavete kapılmadan sekiz aydır yaptığımız, çırpındığımız mücadeleye devam etmek. Biz yorulduk, hepimiz yorgunuz ama ne yazık ki başımızdaki virüsten kurtulmuş değiliz. Virüsle ilk karşılaştığımızda hepimiz evlerimize çekilmiştik, çünkü o bizim düşmanımızdı. Şimdi dostunuz mu oldu, neden dikkat etmiyorsunuz? Lütfen, maskelerinizi takın ve uzun süre kullanmayın, değiştirin. Ellerinizi sürekli yıkayın ve dışarıda olabildiğince az yer ve kişi ile temasta bulunun. Arkadaşlarınızın veya tanıdıklarınızın da birer insan ve korona için ne yazık ki bir aday olduğunu unutmayın. Empati yetinizi kullanarak, hastalığın sizde de olabileceğini ve başka birilerine bulaştırmamanız gerektiğini aklınızdan çıkarmayın. Hepimiz istiyoruz ki, virüs ülkemizi ve dünyayı terk etsin. Ama bunun için hepimizin yapması gereken üç şey var: sosyal mesafe, maske ve hijyen.
 

Bir Emoji Bırakın

like
0
dislike
0
love
0
funny
0
angry
0
sad
0
wow
0